ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΕΔΩ..

Σε καταλαβαινω,κρατάει χρόνια αυτή η κολονια,αλλά στην περίπτωση του Πειραιά κατι βρωμαει που δεν το ξερω,βλεπανε ότι δεν τραβαει και τον κανανε στην ακρη;ίσως,'αποψη μου,χωρις να ειμαι μεσα στα πράγματα,ήταν εκλεγμενος,επρεπε να τον αφήσουν να εκτεθει και πάλι στην φηφο του λαού...

Καλησπέρα!

Χωρίς να συμφωνώ ή να διαφωνώ μαζί σου, θα ήθελα να κάνω μια ερώτηση. Όταν όλα έχουν αποκτήσει μια εμπορική πτυχή, είτε στον αθλητισμό, είτε στην πολιτική, είτε στην καθημερίνότητα, πώς μπορεί κάποιος να αποκαλεστεί προδότης; Αν εσύ ή εγώ στην προσωπική μας ζωή αποφάσισουμε να φύγουμε από την εταιρία που εργαζόμαστε και πάμε σε έναν ανταγωνιστή, είμαστε προδότες ή απλά κοιτάμε το προσωπικό μας συμφέρον; Εξίσου, θα ονόμαζες τους συναδέλφους σου προδότες αν έκαναν το ίδιο, ή θα έβγαινες μαζί τους για leaving drinks και θα χαιρόσουν με την καινούργια τους αρχη;

Καταλαβαίνω ότι η πολιτική με την καριέρα δεν είναι στο ίδιο επιπέδο, αλλά το να πηγαίνεις όπου σε πάει το προσωπικό σου συμφέρον ειναι the underline principle και στις δύο περιπτώσεις.

Τελικά πότε θα πάμε για αυτή τη μπύρα;! :)

Την προδοσια πολλοι εμισησαν τον προδοτη ουδεις..

δεν θα σχολιασω εχω σταματησει να απασχολω το μυαλο μου με τα πολιτικα

καλη εβδομαδα

Αλήθεια, γιατί μας παραξενεύουν αυτά τα πράγματα και οι καταστάσεις; Πλέον δεν είναι μέσα στην καθημερινότητα;
Για να δούμε και το παράδειγμα του ΠΑΣΟΚ με τον Τατούλη ;-)

Κι εγώ ποτέ δεν μπόρεσα να το καταλάβω. Όχι μόνο για αυτή την περίπτωση. Μέχρι σήμερα έγιναν πολλές προδοσίες. Εντάξει ας μην το βλέπουμε τόσο στενά. Οι άνθρωποι μπορούν να εισπράξουν μέχρι τα 35. Μετά έρχεται το κενό της απραξίας. Δεν θέλω να τους κρίνω όσο οδυνηρό κι αν ήταν.

Καλά όσο για πολιτικούς... δεν τρέφω κανέναν σεβασμό απέναντι σε αυτή την κατηγορία ανθρώπων.

Είσαι ένας άνθρωπος με πάθος NdN
(Αυτό τουλάχιστον αφήνεις να διαφανεί)
Αν είναι η απόλυτη αλήθεια -που μάλλον δεν είναι-εσύ το ξέρεις...
Είμαι απόλυτα βέβαιη όμως πως για κάποια πράγματα παθιάζεσαι
και παρά την υπερβολή που έχει (το πάθος) μου αρέσει ο τρόπος σου

Ωστόσο σήμερα ....

Επίτρεψέ μου
Ανεξάρτητα αν έχεις δίκιο ή όχι σχετικά με το ποιόν του ανδρός
οι λέξεις καλό είναι να χρησιμοποιούνται με φειδώ όταν ειδικά αφορούν χαρακτηρισμούς
Η λέξη που χρησιμοποίησες είναι Η απόλυτη
και πέρα από αυτήν δεν υπάρχει τίποτα πιο κάτω ή πιο κατάπτυστο
Είσαι σίγουρος πως είναι έτσι; Σε όλα του; Γενικά;

Είμαι αρκετά μεγαλύτερή σου και όχι αυτό δεν μου δίνει κανένα ιδιαίτερο δικαίωμα κριτικής όμως ζώντας μισό αιώνα και σ' αυτή τη γη έχω να παρατηρήσω πως μάλλον δεν υπάρχουν απόλυτα
Και ό,τι φαίνεται δεν είναι απαραίτητα ό,τι είναι

Για να πω την αλήθεια δεν κατάλαβα το λόγο για τον οποίο ο φασούλας είναι προδότης, επειδή άφησε τον πάοκ; εντάξει, και ο γιαννάκης και ο γκάλης το κάνανε, τι να λέει. χωρίς να έχω κάποια στοιχεία για την πολιτική του σταδιοδομία θα πω απλά ότι δεν μου αρέσει το στυλάκι του ο τρόπος που μιλάει και συμπεριφέρεται όταν εμφανίζεται στην τιβί, τίποτα παραπάνω για αυτόν.

@VaD

Γεια σου φίλε βασίλη,

Ναι πράγματι αυτή η κολώνια κρατάει πολλά χρόνια. Από τοτε που άρχισα να καταλαβαίνω τον κόσμο. Η αφίσα του στόλιζε το δωμάτιο μου, το αυτόγραφο του ήταν στο συρτάρι μου, η μπάλα που είχε υπογράψει δεν έβγαινε από το σπίτι για να μη χαθεί ή να μην χαλάσει. Και σαν κι εμένα υπήρχαν χιλιάδες παιδιάκια, όσα περίπου υπήρχαν με πρότυπο τον Γκάλη, τον Γιαννάκη και όλα τα παιδιά που έκαναν γνωστό το μπάσκετ στην Ελλάδα. Αυτοί για όλους εμάς δεν ήταν επαγγελματίες παίχτες, ποτε δεν πιστέψαμε ότι ήταν η δουλειά τους καθότι ως παιδιά είχαμε άλλη αντίληψη για την νίκη και την ήττα. Αυτό που έκανε ήταν τεράστιο λάθος. Και σήμερα αποδεικνύει ότι δεν ήταν λάθος της στιγμής. Για ακόμα μία φορα βάζει το προσωπικό του συμφέρον πάνω από οτιδήποτε άλλο.

Δεν διαφωνώ ότι κάτι βρωμάει στον Πειραια. Για την ακριβεια αν έβγαινε και έλεγε «είμαι εκλεγμένος Δήμαρχος και με στηρίξει δεν με στηρίξει το ΠΑΣΟΚ θα κατέβω» θα κέρδιζε και την εκτίμηση μου. Το να τα βάλει όμως με τον Σγουρό που στην τελική όπως δήλωσε και ο ίδιος δεν του έκανε τίποτα, ήταν τελειώς παράλογο. Μέχρι το προηγούμενο βράδυ που ήταν στο ψηφοδέλτιο έλεγε ότι θα στηρίξει με όλες του τις δυνάμεις, και την επόμενη μέρα που κόπηκε πήγε στον αντίπαλο. Τι μπέσα έχει ένας τέτοιος άνθρωπος;

@Dot Hakers.

Γεια Dot Hakers,

Νομίζω το βλέπεις με τελείως άλλα κριτήρια. Ο παραλληλισμός που κάνεις δεν είναι όμοιος. Εσύ και εγώ δεν γίναμε ίνδαλμα για χιλιάδες παιδιά, δεν μεγάλωσαν με τις αφίσες μας στο δωμάτιο τους και φυσικά κανείς δεν είπε μόλις μας είδε «εγώ θέλω να γίνω junior executive (τροπος του λέγειν) επειδή είναι ο Dot Hakers ή ο NdN». Επίσης εγώ δεν είπα ποτέ ότι θα μείνω στην ίδια εταιρία, δεν δήλωσα την αγάπη μου προς αυτή και δεν έτρεχα να αγκαλιάσω τους άλλους συναδέλφους μετά από κάθε επιτυχία. Πολύ περισσότερο, στις αποτυχίες δεν θα με περιμένουν χιλιάδες άνθρωποι να με χειροκροτήσουν παρά ένας από το HR με το χαρτί της απόλυσης.

Αλλο πράγμα να είσαι αθλητής και άλλο να είσαι μηχανικός/τραπεζίτης/δικηγόρος. Επισης θα πρέπει να μετρήσεις το πότε γίνονται τα πράγματα. Αν γινόταν σήμερα θα τον έβριζαν λίγοι. Πλέον ξέρουμε ότι ο αθλητισμός είναι business. Αλλάζουν ομάδα και φανέλα για τα λεφτά και μόνο. Ομως το 1990 δεν ήταν έτσι και ιδιαίτερα μιλάω για το μπάσκετ. Ο Αρης είχε πολλά χρήματα, αλλά δεν πήγε ποτέ να αγοράσει τον Καμπούρη ή τον Χριστοδούλου. Και φυσικά αυτοί δεν θα δεχόντουσαν να έρθουν. Τότε τα πράγματα ήταν πιο αγνά. Οι ξένοι που έπαιζαν ήταν λιγοστοί και μόνο ένας επιτρέπονταν σε κάθε ομάδα.

Πάμε στην πολιτική. Αυτό που κρίνω είναι η αγάπη για την καρέκλα. Οταν ήταν μέσα στο ψηφοδέλτιο όλα ήταν καλά. Οταν του ανακοίνωσαν ότι δεν θα είναι αντιπεριφερειάρχης τότε την επόμενη μέρα το πρωί είπε ότι στηρίζει τον αντίπαλο. Ηταν ιδεολογικό το θέμα; Οχι πολύ απλά είπε ότι «από το ΠΑΣΟΚ τελείωσα, να δω που θα βολευτώ». Θα ήταν αντρίκιο να αποχωρίσει ή να εκτεθεί στην κάλπη μόνος του. Τότε θα κέρδιζε τον σεβασμό μου.

Οι μπύρες θα κανονιστούν σύντομα. Εχω ακόμα ένα ταξίδι να πάω και μετά!

@Νικος Λιολιοπουλος

Νικόλα εκείνη η εποχή ήταν τελείως διαφορετική από τη σημερινή και η ενέργεια του ήταν ενετελώς αψυχολόγητη. Δεν την κατάλαβε ποτέ κανένας από εμάς που είμασταν παιδιά. Σήμερα απλά απέδειξε ότι αυτός είναι ο χαρακτήρας του.

@skouliki

Σκουλήκι μου εκλογές πλησιάζουν θα γράψω και κανένα πολιτικό ποστ. Πάντως σε λίγο θα έχουμε περιγραφή του ταξιδιού στην Ισπανία.

@Kitsomitsos

Φίλτατε δεν θα με παραξένευε αν γινόταν τώρα. Εκείνη την εποχή ήταν λίγο περίεργο. Οσο για την πολιτική απόφαση δεν με παραξένευσε καθόλου. Ο άνθρωπος κοιτάει την πολιτική του επιβίωση και ενδεχομένως να αξιοποιηθεί από τον Δημαρά αν και εφόσον κερδίσει. Το ίδιο λίγο πολύ συνέβει και με τον Τατούλη. Ηξερε ότι δεν έχει μέλλον στην ΝΔ και είπε να κατέβει υποψήφιος με σκοπό να πάρει τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ. Απλά με τον Τατούλη δεν έχω προηγούμενα οπότε δεν είχα και τίποτα να γράψω.

@fmotis

Γεια σου φίλε Φωτη,

Εγώ δεν άντεξα στον πειρασμό να τον κρίνω και η ως τώρα πολιτική του σταδιοδρομία μου δίνει αυτό το δικαίωμα. Εξαλλου αν δεν ήθελε να κριθεί δεν θα έπρεπε να γίνει και πολιτικός. Μου την δίνουν οι άνθρωποι που κοιτάνε τόσο απροκάλυπτα το προσωπικό τους συμφέρον λέγοντας άλλα τη μία μέρα και άλλα την άλλη. Και κακά τα ψέματα ο συγκεκριμένος το έκανε δύο φορές με διαφορά 17 χρόνων. Αυτό δεν λέει κάτι για το χαρακτήρα του;

@Meril

Meril μου καλησπέρα,

Θα έλεγα ότι τις περισσότερες αποφάσεις τις παίρνω με την λογική. Ωστόσο ναι παθιάζομαι για κάποια πράγματα. Το θεωρώ υγιές συναίσθημα. Χωρίς πάθος και ρίσκο η ζωή δεν έχει περιπέτεια. Και χωρίς περιπέτειες δεν έχουμε ιστορίες να διηγηθούμε.

Πάμε λοιπόν στους χαρακτηρισμούς. Θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου. Θα έχεις προσέξει ότι χρησιμοποιώ χαρακτηρισμούς πολύ σπάνια. Ούτε για τον Καραμανλή είχα γράψει κάτι προσβλητικό, ούτε για τον Πάγκαλο, ούτε για την Κατσέλη, ούτε για κανέναν άλο πολιτικό που διαφώνησα με τις ενέργειες του. Αλλά σήμερα δεν ήταν το ίδιο.

Πρωτα πρώτα να δούμε την έννοια. Αλλο πράγμα να προδίδεις την χώρα σου, άλλο πράγμα να προδίδεις τον έρωτα σου, άλλο πράγμα να προδίδεις το παιδί σου (όπως για παράδειγμα διάβασα σήμερα ότι έκανε μία Ινδή που σκότωσε το νεογέννητο παιδί της επειδή ήταν κορίτσι) και άλλο να προδίδεις τα παιδιά που σε είχαν σαν πρότυπο. Κάθε πράξη έχει τη δική της βαρύτητα και κάθε «προδοσία» δεν είναι ίδια με την προηγούμενη. Εγώ έκρινα στην συγκεκριμένη ανάρτηση δύο πράξεις του. Το 1993 διάλεξε να φύγει για τα χρήματα και σήμερα αποφάσισε να στηρίξει κάποιον άλλο λίγες ώρες αφού του κοινοποιήθηκε ότι δεν υπάρχει διαθέσιμη «καρέκλα» γι αυτόν. Αυτό δεν λέει κάτι για τον χαρακτήρα του;

Αν είναι έτσι σε όλα; Δεν τον ξέρω, δεν είμαστε και φιλοι, αλλά από αυτά που γνωρίζω η απάντηση είναι όχι. Θυμάμαι πιτσιρικάς τον είχα συναντήσει πολλές φορές. Υπεγραφε τις μπάλες μας, έκανε πως έπαιζε μαζί μας, γενικά συμπεριφερόταν με μεγάλη χαρά που είχε παιδιά γύρω του. Επίσης είναι πολύ ευγενικός. Σε όλες τις συνεντεύξεις που έχω δει είναι ευγενικός και πράος, δεν λαικίζε και γενικά αν δεν πίστευα ότι έβαζε τα χρήματα τόσο ψηλά θα έλεγα ότι είναι ικανός πολιτικός από τη γενιά του. Τέλος πρέπει να είναι καλός οικογενειάρχης. Λένε ότι έχτισε ένα σπίτι για τη μητέρα του, ότι ερχόταν και την εβλεπε συχνά και μάλιστα σε μία συνέντευξη του σε ένα περιοδικό της πόλης είχε πει ότι «με πληγώνει να βλέπω τα φώτα της αγαπημένης μου πόλης από ψηλά» εννοώντας ότι δεν μπορεί να κάνει βόλτα στο κέντρο με την οικογένεια του.

Σαν δημόσιο πρόσωπο όμως είναι αφερέγγυο. Αλλα λέει την μία μέρα και άλλα κάνει την άλλη. Εγώ ξέρω ότι οι σωστοί άνθρωποι παλεύουν για τις ιδέες τους ακόμα και όταν τους βάζουν οι άλλοι τρικλοποδιές, ματώνουν, κερδίζουν ή χάνουν και στο τέλος αποσύρονται. Δεν πάνε στον αντίπαλο μόνο και μόνο για να κάνουν ζημιά. Αυτό δεν είναι ντόμπρο. Θα μου πεις σου φαίνεται κανένας πολιτικός ότι είναι άγιος; Οχι φυσικά, αλλά ο συγκεκριμένος δεν ξεκίνησε από πολιτικός. Ξεκίνησε ως μπασκετμπολιστας και ήταν ένα ίνδαλμα χιλιάδων παιδιών. Ξεκινησε φέρνοντας ευρωπαικά κύπελλα στη Θεσσαλονίκη τόσο με τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδος όσο και με την φανέλα της ομάδας του. Από κάποιον τέτοιο θα περίμενα πολύ καλύτερη συμπεριφορά.

@Saq

Γεια σου φίλε Saq,

Νομίζω πως και εσύ το κρίνεις με όρους του 2010 και όχι του 1990. Τότε οι μεταγραφές στο μπάσκετ ήταν πάρα μα πάρα πολύ λίγες. Οι παίχτες δεν ήταν σαν τους σημερινούς. Κάθε ομάδα είχε τα αστέρια της που αποτελούσαν το πρότυπο για τα παιδιά που μεγάλωσαν με την πορτοκαλί μπάλα. Ο Φασούλας αλλά και ο Γιαννάκης (ο Γκάλης είναι μία ιδιάζουσα περίπτωση) εφυγαν για τα χρήματα. Λες και αν έβγαζαν στη ζωή τους 4 δις δραχμές και όχι 5 θα γινότανε φτωχοί. Και ρωτάω, αξίζει να «πουλήσεις» όλα αυτά τα παιδιά που σε λατρευαν για μερικά εκατομμύρια που στην τελική δεν σου λείπουν; Δεν είναι κακό να μένουμε σε κάποια πράγματα πιστοί ακόμα και αν μας στοιχίζει κάτι. Ειδικά αν δεν το εχουμε ανάγκη. Κάποιοι το έκαναν όπως ο Καμπούρης, κάποιοι άλλοι όχι όπως ο Φασούλας.

Σε ότι αφορά την παρουσία του στην τηλεοραση χωρίς να τον έχω παρακολουθησει πολύ γιατί όπως καταλαβαίνεις δεν τον εκτιμώ καθόλου, θα έλεγα ότι αρκετά ευγενικός μου φάνηκε. Γενικά δεν λαικιζει και έχει καλό λόγο σε σχέση με κάτι άλλους της δικής μας γενιάς. Από εκεί και πέρα σου λέω και πάλι ότι δεν είμαι ο πιο αμεροληπτος κριτής. Γενικά η στάση του σε πολλά πράγματα με απωθεί.

Καλό βράδυ!