Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2010

ΕΔΩ EALING BROADWAY...

Και γιατί δεν πήγε το παιδί σχολείο; Αρρωστο ήταν;

«Του Πολυτεχνείου σήμερα», έλαβα την απάντηση. Η αλήθεια είναι ότι το ξέχασα. Αναλαμβάνω την ευθύνη και παίρνω το κρίμα στο λαιμό μου. Χαμογέλασα μονάχος, εξάλλου δεν ήταν και κανείς στο βαγόνι. Να ξεχάσω την Επέτειο...σε ποιον να το πεις και να σε πιστέψει, αλλά λίγο η ξενιτιά, λίγο που δεν έχεις με τίποτα να τη συνδυασεις, λίγο που τα μαθητικά/φοιτητικά χρόνια είναι μια μακρινή ανάμνηση, λίγο η ηλικία και το Αλτσχαιμερ που κάνει την εμφάνιση του, δεν θέλει πολύ ο άνθρωπος...ξεχνάει.

Θα μου πεις τώρα εδώ την ξέχασαν άλλοι κι άλλοι που συμμετείχαν ή υποτίθεται ότι συμμετείχαν, δεν θα την ξεχάσω εγώ που ούτε σαν σκέψη υπήρχα το 1973; ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ λοιπόν. Τι να σου πω μανίτσα μου (που θα έλεγε και ο Apos) εδώ νομίζω ότι είναι το Ealing Broadway του Λονδίνου και η Piccadilly Line πάει βουρ για το South Kensington.Το Πολυτεχνείο (μάλλον) θα πρέπει να είναι αλλού. Δεν το έχω υπόψιν μου. Τι έγιναν άραγε όλοι αυτοί που επαναστάτησαν εκείνη την εποχή; Αλλοι λένε ότι εξαργύρωσαν τη επανάσταση, άλλοι λένε ότι απλά βολεύτηκαν, άλλοι λένε ότι έγιναν κλέφτες του δημόσιου βίου. Τι να σου πω, ο καθένας με τη γνώμη του. Το σίγουρο είναι ότι μεγάλωσαν. Για την ακρίβεια γέρασαν, έκαναν κοιλιά, φαλάκρα, βγήκαν στη σύνταξη, άρχισαν να έχουν αρθριτικά, αρτηριοσκλήρωση, και πλέον αντί να περνάνε τον χρόνο τους στα αμφιθέατρα με ιδεολογικές αντιπαραθέσεις, μαλώνουν μόνο για το αν τα Λουτρά της Αιδηψού είναι καλύτερα από της Υπάτης (αλήθεια αυτά υπάρχουν ακόμα;). Εξαιρέσεις υπάρχουν για να επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Μην κάνεις τον κόπο να τους ψάξεις, δεν κατοικούν στη δική σου γειτονιά. Παρέμειναν στην άλλη πλευρά της πόλης. Εκεί που μεγάλωσαν, γιατί δεν χρειάστηκε ποτέ να επιδεχθουν για το καινούργιο σπίτι ή το μεγάλο αυτοκίνητο. Αστο μεγάλη ιστορία, αλλά υπάρχουν και τέτοιοι.

Θα μου πεις τώρα «ωραία, εκείνα τα παιδιά μεγάλωσαν, αλλά δεν βγήκαν άλλα από πίσω να συνεχίσουν τον αγώνα;». Ακου να σου πω εγώ ένα μυστικό, αλλά υποσχέσου να μείνει μεταξύ μας. Εγώ Μηχανολόγος Μηχανικός σπούδασα. Να σε πω ότι ήταν το όνειρο μου από μικρός θα σε πω ψέματα και δεν το θέλω. Δεν ήξερα και τι κάνει ο Μηχανολογος, εξάλλου μηχανικός δεν είναι κανένας στο σόι, ούτε αν φτάσεις στο τρίτο ξάδερφο της μακαρίτισσας της προγιαγιάς μου που ήρθε από τη Σμύρνη. Απ’ όλα βγάλαμε αλλά μηχανικούς όχι. Ελαχε σε μένα ο κλήρος να κάνω την αρχή και έχω να παινεύομαι ότι είμαι ο καλύτερος μηχανικός του σογιου, αλλά αυτά θα στα πω άλλη φορά γιατί ξέφυγα από το θέμα.

Πήγα λοιπόν στο Πολυτεχνείο (πολυτεχνική σχολή λέγεται επίσημα, ο Καρράς στο τραγούδι του μας το λέει Πολυτεχνείο). Ωραίο κτίριο, ακριβώς απέναντι από την ΔΕΘ, έβλεπα και το Αλεξάνδρειο Μέλαθρον. Πολύ μεγάλο πάρκινγκ, καλό κυλικείο, δεν είχε πολλές γυναικες, αλλά δεν πειράζει είχε η Νομική παραδίπλα. Επίσης δεν είχε αμφιθέατρα. Με παραπλάνησαν. Με είχαν πει ότι το πανεπιστήμιο έχει αμφιθέατρα. Τέλος πάντων με πείραξε μόνο στην αρχή. Αυτό που με πείραζε περισσότερο είναι ότι όλοι φώναζαν για Δημόσια Δωρεάν Παιδεία και ιδιαίτερα ότι την περίοδο της Επετείου φώναζαν δυνατότερα. Εφερναν και ντουντούκες. Θα μου πεις γιατί σε πείραζε ρε καρντάσι, εσύ φωνάζεις ακόμα και τώρα. Ναι ρε φίλε αναγνώστη, αλλά εγώ είμαι κοινωνός αυτής της Δημόσιας Παιδείας. Στο Πολυτεχνείο φώναζαν για δαύτη αυτοί που είχαν τελειώσει τα ιδιωτικά. Το διανοήσε; Ο άλλος πήγε σε ιδιωτικό από τον νηπιαγωγείο μέχρι το Λύκειο, και μόλις πέρασε στο Πολυτεχνείο τον έπιασε καίλα για την Δημόσια Εκπαίδευση. Αστα διάλα, τα θυμήθηκα και συγχύστηκα.

Αμ το άλλο; Αυτό που οι περισσότεροι δεν είχαν πλύνει πιάτο στη ζωή τους (καλά είναι δυνατόν να καταδεχτούν να δουλέψουν ως φοιτητές, εξάλλου διευθυντές τράπεζας δεν του παίρνανε) να φωνάζουν για το συνταξιοδοτικό (!!!). Βρε μανίτσα μου (που θα έλεγε και ο Apos) πάνε πρώτα να δουλέψεις και θα το συζητήσουμε μετά πότε θα πάρεις σύνταξη. «Θα φροντίσει ο μπαμπάς για τη δουλειά». Καλά δεν είμασταν και ιατρική, αλλά και σε εμάς οι γόνοι μηχανικών ήταν κάμποσοι. Μεταξύ μας και πάλι (όλο μυστικά είμαι σήμερα) δεν θα βρεις κανέναν τέτοιο στο Λονδίνο. Τυχαίο, δεν νομίζω...

Τέλος πάντων από αυτά που σου έγραψα κάτι μπορείς να καταλάβεις, έξυπνο παιδί είσαι, αλλιώς δε θα με διάβαζες (φτου μου μη με ματιάξω). Ποιος να συνεχίσει την παράδοση; Ποιος να διεκδικήσει και τι ακριβώς; Ακου να σου πω μανίτσα μου (που θα έλεγε και ο Apos) επαναστάσεις δεν έχουν ξεκινήσει ποτέ από τα παιδιά που πήγαν σε ιδιωτικά σχολεία. Ούτε από αυτούς που μένουν στην Κηφισσιά και στην Εκάλη. Και η συντριπτική πλειοψηφία των απόγονων του «ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ» εκεί μένουν.

Θα μου πεις και οι άλλοι; Οι Αλλοι μωρέ, τι ποιοι άλλοι; Δεν είχατε δηλαδή κανέναν που να πήγε σε δημόσιο σχολείο, να δούλευε σπουδάζοντας, να ήταν τελος πάντων υπέρ της Δημόσιας Δωρεάν Παιδείας, κάτι ρε αδερφέ; Είχαμε και τέτοιους, αλλά άστους τώρα και αυτούς. Γάμησε τους. Ούτε που ξέρω τι κάνουνε. Με ένα παιδί κράτησα επαφή και αυτήν επειδή δεν μπορούσα να κάνω και αλλιώς. Γι αυτόν θα σου μιλήσω κάποια άλλη φορά, τώρα έχω σημαντικά προβλήματα. Πως ανεβαίνει η γαμημένη ανάρτηση για το blog από τοκινητό και μάλιστα πριν το τραίνο φτάσει στο Hammersmith γιατί μετά θα μπει στο tube (θα γίνει υπόγειο το μετρο) και θα χαθεί το σήμα;

Για δες και πες μου, ανέβηκε;

22 σχόλια:

Α,σε παρακαλώ,μη μου τα χαλάς,η μεγάλη επανασταση γινεται από δω μέσα,όλοι οι άκαπνοι μέσα από τους κομπιούτορες σαλπίζουν εγερτήριο και κεινοι συνεχιζουν να χαζολογούν πληκτρολογωντας,να βριζουν αντιπάλους,να λοιδωρούν...
Αυτο ειναι το νέο Πολυτεχνείο σήμερα...
(σ'εμαθα καλά μέσα απ'το μπλογκινκ,έτσι νομιζω,και θ'απογοητεύόμουν πολύ αν διαπίστωνα ότι ανήκεις και συ στους άκαπνους,μπα δεν το πιστεύω,οποιος δηλώνει ότι θήτευσε στη θύρα 4 δεν ειναι επαναστάτης του κ@λου:)

Ανέβηκε! ανέβηκε! Στον καιρό μου πάντως στο Ealing Broadway τέλειωνε η District, και την Piccadilly την έπιανε στην Acton Town. South Ken έπιανε και η Piccadilly και η Circle αλλά και η District. Πάντως η Piccadilly πάντα, βρέξει ή ψιχαλίσει, έμπαινε από τότε tube αμέσως πριν το Hammersmith!

Σμύρνη, ε; Αϊβαλή εδώ, και Αθήνα μέσω Πόλης! Μετά Λονδίνο, 9 μήνες μετά το Πολυτεχνείο. Εμείς είχαμε αμφιθέατρο στο γυμνάσιο (δεν είχε Λύκειο τότε, είχε 1η με 6η Γυμνασίου) και πιάναμε το σταθμό του Πολυτεχνείου στις πάνω σειρές του αμφιθέατρου επί 3-4 μέρες τις ώρες της Φυσικής και της Χημείας μέχρι που μάθαμε ότι ένας συμμαθητής μας μπορεί να είχε σκοτωθεί εκεί, αλλά ευτυχώς ήταν εντάξει στο τέλος το παιδί. Στο Κολέγιο στο Λονδίνο δεν είχαμε αμφιθέατρο αλλά η κατάσταση ζυγοσταθμιζόταν με το ότι μπορούσαμε να τρώμε και να καπνίζουμε κατά την διάρκεια του μαθήματος στα Οικονομικά και την Κοινωνιολογία :-)

Πράγματι, ποτέ άλλοτε, τόσα πολλά κόμματα δεν όφειλαν τόση ευγνωμοσύνη σε τόσους λίγους -που όταν τους γαζώνανε τα τανκς δεν είχαν ιδέα για ούτε ένα από τα προαναφερθέντα κόμματα. Κάτι έγινε τότε. Ο κόσμος έφυγε για Λονδίνο, Αμερική, και ξέρω 'γώ που, και έμειναν στην Ελλάδα οι ντουντούκες που διαλαλούσαν κάθε Νοέμβριο πόσο αντιστασιακοί ήταν όλοι το '73 όταν ήταν κλειδωμένοι στα σπίτια τους...

My regards to the ol' stomping grounds of my salad days!

Μη μου πεις πως όλα
αυτά τα πληκτρολόγησες
στο κινητό για θα τρελαθώ !!!
Βλέπεις η γενιά του Πολυτεχνείου
ούτε Χρόνια Πολλά με SMS δε στέλνει ...
Τώρα για το "ψητό" σ' ένα χωριουδάκι
του Αιγαίου μεγάλωσα και πέρασα στη
Νομική διαβάζοντας με τη λουσέρνα !!!
Στο ίδιο χωριουδάκι μεγάλωσα τα τέκνα μου
που βρίσκονται τώρα στο Πανεπιστήμιο
βαδίζουν τώρα τη δική τους Πορεία
στα δικά τους Πολυτεχνεία ...
Ελπίζω να πετύχουν εκεί που εμείς αποτύχαμε !!!
Έτσι κι αλλιώς ο κόσμος που τους παραδώσαμε
είναι δυστυχώς χειρότερος απ' το δικό μας.
Και σ' αυτό δεν έχουμε δικαιολογία !!!

πρόλαβες πρόλαβες κι ανέβηκε! :)
όλο αυτό το κατεβατό το έγραψες στο κινητό! πόση ώρα σου πήρε; και με τόσα μικρά πλήκτρα!!!! μπράβο!

η γενιά του Πολυτεχνείου άλλαξε και μεγάλωσε. αλοίμονο να έμενε η ίδια. κι όπως άλλαξε άλλαξαν και τα πιστεύω της. οι κοινωνία άλλαξε από τότε όλα άλλαξαν. τώρα κανείς δεν αγωνίζεται για κοινούς σκοπούς. ο καθένας κοιτά την πάρτη του. οι ιδεολογίες πέθαναν κι αυτοί που προσποιούνται ότι τις στηρίζουν ακόμα το κάνουν κι αυτοί για ιδίον όφελος.

Καλά όλοι οι άνθρωποι αλλάζουνε με τον καιρό και την ανώμαλη προσγείωση μετά τα σχολικά χρόνια. Μπαίνεις στο λούκι και άντε να βγεις μετά. Ύστερα έχεις οικογένεια, παιδιά και σκέφτεσαι δυο φορές τι θα πεις και τι θα κάνεις... Άσε που με την ηλικία γίνεσαι και πιο σοφός και ξέρεις ότι δεν αλλάζουνε τα πράγματα τόσο εύκολα.

Ανέβηκε βρε NdN και χαρά στο κουράγιο που κάνεις τέτοια δουλειά μέσα στο τρένο! Πες μου τουλάχιστον ότι είχες laptop στα γόνατα και δεν έγραφες από κινητο τηλέφωνο!

Αλλάζουν οι εποχές, αλλάζουν οι καταστάσεις, αλλάζουν οι άνθρωποι. Κι εκείνοι μου ίσως κάποτε υπήρξαν επαναστάτες από τις συγκυρίες έγιναν, τι νόμισες;

Την καλημέρα μου :)

ποιος να στην Ελλαδα αυτη τη στιγμη δεν υφισταται θεμα εξεγερσης- ελεγμενη δεν ειναι η κυβερνηση? το θεμα ειναι να βρεθει καποια πολιτικη ομαδα με επιγνωση της καταστασης, αυταπαρνηση ( να ειναι διατεθειμενοι οχι μονο να μη βγαλουν τιποτα οι ιδιοι, αλλα και να κατηγορηθουν για σκληρα μετρα) και συγκεκριμενο, τεκμηριωμενο προγραμμα αντιμετωπισης των προβληματων. Αλλα αυτο δεν υπαρχει. Κανενα κομμα δεν με πειθει οτι ξερει που του παν τα 4. οσο για αυταπαρνηση απο πλευρας πολιτικων - ΧΑ!

H γενιά του Πολυφαγείου να λες καλύτερα. Μεγάλωσε, άλλαξε, χόνδρινε, έκανε φαλάκρα, αλλά την εξουσία την κρατά σφιχτά και όσο μπορεί την κληρονομεί στα παιδιά της.

@VAD

Γεια σου VAD,

Είναι αλήθεια ότι και εδώ μεσα υπάρχουν οι «επαναστάτες» όπως άλλωστε και σε κάθε χωρο. Δεν πειράζει, τουλάχιστον εδω μέσα ούτε τα σπάνε ούτε καίνε ανθρώπους. Καλύτερα να εκτονώνονται εδώ μέσα, παρά έξω.

Εγώ άκαπνος δεν δηλώνω, αλλά ούτε και επαναστάτης. Εξάλλου με τους τίτλους δεν τα πήγαινα ποτέ καλά.

@thinks

Γεια σου thinks,

Λοιπόν μόλις μετά το σχόλιο σου κατάλαβα ότι ήμουν στην District και όχι στην Piccadilly. Η Piccadilly έτρεχε δίπλα μας και μάλλον αυτό σκεφτόμουν και μυ βγήκε στο γραπτό. Μας προσπέρασε κιόλας καθότι υπάρχουν στάσεις που δεν σταματάει. Οπως ακριβώς το θυμάσαι λοιπόν το μετρό στο Λονδίνο, δεν άλλαξε καθόλου. Στο Ealing Broadway τελειωνει η District, και την Piccadilly την πιάνει στην Acton Town. South Ken πιάνουν όλες. Μια χαρά τα θυμάσαι!

Σμύρνη η γιαγιά. Εγώ Σαλονίκη αναντάμ παπαντάμ. Κάποια στιγμή Νάπολι ενδιάμεσα στις σπουδές, μετά Λονδίνο εδώ και χρόνια. Φυσικά εμείς δεν καπνίζαμε πουθενα. Και ειδικά στο Λονδίνο!

Κάποιοι από τα κόμματα, τα σημερινά κόμματα εννοώ πράγματι ανήκουν στη γενιά του Πολυτεχνείου και πράγματι αγωνίστηκαν για να φύγει η δικτατορία. Αλά άλλαξαν οι άνθρωποι. Μπορεί όχι όλοι, αλλά η πλειοψηφία αυτών. Το ζήτημα είναι ότι οι σημερινοί φωνακλάδες είναι «λίγοι». Φωνάζουν εκ του ασφαλούς. Με τα λεφτά και τις διασυνδέσεις του μπαμπά «τσάμπα-μάγκες». Thinks εδω που μένω εγώ δεν μετράει το ποιος είσαι, ποιος είναι ο πατέρας σου τι δουλειά κάνει, σε τι θεό πιστεύεις κτλ. Τα ξέρεις γιατί τα έζησες και εδώ και στις ΗΠΑ. Επομένως δικαιούμαι να φωνάζω όσο θέλω και όσο δυνατά θέλω. Αλλά ο άλλος από το ιδιωτικό δεν μπορεί να φωνάζει. Είναι άδικο, παράλογο, πρόστυχο. Δεν πειράζει...

@Side21

Φίλε μου Αγρυπνε θα εκπλαγείς με τις δυνατότητες των καινούργιων κινητών Μόνο καφέ δεν κάνουν!

Γι αυτό έγραψα για εξαιρέσεις. Δεν είναι όλοι έτσι. Κάποιοι εξαργύρωσαν, κάποιοι βολευτηκαν, κάποιοι ωστόσο έκαναν κάποιες αξίες τόπο ζωής.

Τα παιδιά θα πετύχουν κάπου που εσείς αποτύχατε και θα αποτυχουν κάπου που εσείς πετυχατε. Θα χαράξουν τον δικό τους δρόμο και αυτό είναι το σωστό.

@DaisyCrazy

Γεια σου Daisy,

Το ανέβασα σχετικά γρήγορα και κάποιες διορθώσεις έκανα από το σπίτι.

Η γενιά του Πολυτεχνείου μεγάλωσε αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Τα υπόλοιπα είναι απλά φήμες και γι αυτό ας επικεντρωθούμε στα γεγονότα. Μεγάλωσαν και πρέπει να κάνουν στην άκρη. Πριν τους κάνει η ιστορία. Καλύτερα να φεύγουμε στα «πανω» μας παρά να ξεφτιλιζομαστε. Και υπάρχουν άπειρα παραδείγματα.

Από εκεί και πέρα θα διαφωνήσω ότι κανείς δεν αγωνίζεται για κοινούς σκοπούς και ότι ο καθένας κοιτάει το συμφερον του. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν ιδανικά, που προπσαθούν και στηρίζουν τον συνανθρωπο. Δεν πιστεύω ότι όλοι προσποιούνται.

@fmotis

Γεια σου Φώτη,

Ετσι είναι και εσύ το ζεις από πρωτο χέρι. Οι άνθρωποι αλλάζουνε με τον καιρό επειδή αλλάζουν οι προτεραιότητες και οι υποχρεώσεις. Βέβαια ισχύει ακι αυτό που έγραψες στο τέλος. Οταν μεγαλώνουμε καταλαβαίνουμε ότι τα πράγματα δεν αλλάζουνε εύκολα, αλλά επίσης μαθαίνουμε τι μπορούμε να κάνουμε καλύτερα για να πετυχουμε τους στοχους μας.

@Fri

Γεια σου Fri,

Αλλοι τελειώνουν τις παρουσιάσεις τους στο τρένο, κανονιζουν τα καθημερινά ραντεβού κτλ. Μία ανάρτηση είναι κάτι το πολύ απλό! Οχι δεν είχα laptop εξάλλου ακόμα κι αν είχα δεν θα είχα ιντερνετ για να το ανεβάσω. Το κινητό πάλι δίκτυο πάντοτε.

Αλλάζουν οι εποχές, αλλάζουν οι καταστάσεις, αλλάζουν οι άνθρωποι. Ωραία κανένα πρόβλημα με αυτό. Ας κάνουν τον απολογισμό τους και ας αποχωρήσουν. Οτι έκαναν έκανα, σε κάποια πέτυχαν σε κάποια απέτυχαν, απλά πρέπει να έρθουν άλλοι. Τώρα το ποιοι είναι μία ενδιαφέρουσα ερώτηση που δυστυχώς δεν ξέρω να την απαντήσω.

Καλή εβδομάδα!

@DonnaBella

Γεια σου DonnaBella,

Φυσικά καμία σύγκριση εκείνης της εποχής με τη σημερινή δεν μπορεί να γίνει. Απλά και σήμερα υπάρχουν προβλήματα και κάποιοι πρέπει να διεκδικήσουν τις λύσεις. Ποιοι λοιπόν; Τα παιδιά από τα ιδιωτικά σχολεία θα παλέψουν για τη δημόσια εκπαίδευση; Τα παδιά των «αριστερών» από την κηφισσιά και το Διόνυσο θα μιλήσουν για το πόσες ώρες δουλεύει μια πωλήτρια στα Hondos; Αυτά ρωτάω και αν θέλεις, αυτά κοροιδεύω. Στο ποιοι θα βγουν για να λύσουν τα προβλήματα δεν έχω απάντηση. Και σε κόμματα δεν πιστεύω ούτε εγώ. Αλλά πιστεύω σε ανθρώπους είτε αυτούς που είναι μέσα στα κόμματα είτε στους απ’ έξω. Δεν είναι όλοι ίδιοι. Κάποιοι είναι απλά καλύτεροι και κάποιοι χειρότεροι. Οπως ακριβώς σε κάθε επαγγελμα.

@Saq

Φίλε μου Σάκη και εσύ το ξέρεις ότι δεν είναι όλοι ίδιοι, ούτε έφαγαν όλοι, ούτε διορίστηκαν όλοι, ούτε βόλεψαν το παιδί τους. Επομένως καλύτερα να επικεντρωθούμε σε κάτι που είναι γενικά αποδεκτό. Η γενιά εκείνη μεγάλωσε. Μεγάλωσε και πρέπει να αποχωρήσει. Ελπίζω ότι εκτός από τα παιδάκια των «αριστερών» της Κηφισσιάς και της Εκαλης υπάρχουν και άλλοι να βοηθήσουν.

Σ' ευχαριστώ NdN, και, φυσικά, στην τελευταία παράγραφο της απάντησης σου, συμφωνούμε απόλυτα.

Ndn
Αυτή η γενιά έκανε τα κουμάντα της. Πέρασε και άφησε ότι ήταν να αφήσει. Εμείς πάλι περνάμε σιγά σιγά και αυτό που παρατηρώ είναι οτι δεν αφήνουμε τίποτε σημαντικό πίσω μας...
Όσο για το τραίνο... γράψε σε κάνα βαγόνι στην Αγγλία γιατί στην Ελλάδα σε λίγο δεν θα υπάρχει τραίνο...

θα συμφωνησω με την daisy αλλαξαν οι εποχες. Δυσκολοι καιροι για ιδανικα και απο την μια τι να πεις στον νεο πουειναι 20 χρονων ανεργος ? η κοινωνια δεν βοηθαει καθολου δεν θελω να γινομαι απαισιοδοξη αλλα ρε γαμωτο μας εκαναν να τα γραφουμε ολα στα παλια μας τα παπουτσια
καθε περσι και καλυτερα που λεμε

@thinks

Φίλε thinks εμείς έχουμε δει και τις δύο πλευρές (και εννοώ και αυτήν που κυριαρχεί στο εξωτερικό) και θεωρώ ότι μπορούμε να κρίνουμε καλύτερα. Γι αυτό εξάλλου λένε ότι η ζωή στο εξωτερικό διευρύνει τους ορίζοντες σου. Κι εσύ κι εγώ θα έχουμε γνωστούς στην Ελλάδα που βολεύτηκαν και άλλους που φτυνουν αίμα για να επιβιώσουν. Ειδαμε και την άλλη πλευρά όμως. Το πως κάποιες χώρες κατάφεραν με όλα τους τα ελαττώματα να δώσουν ευκαιρίες σε κάποιους, σε κάποιους σαν εμένα κι εσένα. Κάτι τέτοιο θέλω για την χώρα μου. Να μπορεί ο Αλβανός, ο Ρωσος, ο Κινέζος να βρει μια δουλεια αξιοπρεπή αν το αξίζει. Να μπορεί ο οποιοσδήποτε Ελληνας να συναγωνιστεί επί ίσοις όροις σε έναν διαγωνισμο του δημοσίου κτλ.

Λογικό να συμφωνούμε Δημήτρη. Και πλέον θεωρώ ότι όλο και περισσότεροι Ελληνες συμφωνούν μαζί μας. Τα πράγματα αλλάζουν και αλλάζουν γρήγορα. Απλά δεν το καταλαβαίνουμε άμεσα.

@fisherman

Ψαρά είναι αλήθεια και αυτό που λες. Εμείς περνάμε σιγά σιγά και ακόμα δεν εχουμε αφήσει τοι στίγμα μας ή τουλάχιστον δεν δείχνουμε να πιστεύουμε ότι αφήνουμε το στίγμα μας. Θα αλλάξει και αυτό. Ξυπνάμε αργά, αλλά ξυπνάμε. Και πλέον είμαστε πολλοί. Αυτοί που φωνάζουν δυνατότερα είναι οι βολεμένοι που πίστευαν οτι τα παιδιά του θα μπουν όπως και αυτοί στο δημόσιο. Αυτοί που πίστευαν ότι ένα ακριβό σπίτι και ένα μεγάλο αμάξι έφτανε. Αυτοί που όταν εσύ και εγώ τους λέμε ότι σχολάμε στις 7 και 8 το απόγευμα (ακόμα και αν εγώ απολαμβάνω καλύτερες εργασιακές συνθήκες από σένα) μας κοιτάνε με απορία.

Όσο για το τραίνο φίλε...αν είναι να πρέπει να διοριζονται 5000 άνθρωποι από την πίσω πόρτα για να υπάρχει, άστο καλύτερα. Ας πάμε και με ωτοστόπ.

@Skouliki

Σκουλίκι μου πράγματι άλλαξαν οι εποχές, αλλά η καθεμιά έχει και τα προβλήματα της. Το ζήτημα είναι τι διεκδικούμε και πως. Και κυρίως ποιοι;

Δέχομαι όμως ότι οι καταστάσεις έκαναν μία τεράστια μερίδα των νέων να μην ασχολείται, να αποστασιοποιείται από τα πράγματα. Και αυτό είναι το χειρότερο από όλα γιατί για να αλλάξουν τα πράγματα χρειάζεται η συμμετοχή όλο και περισσότερων.

Δημοσίευση σχολίου

Νεότερη ανάρτηση Παλαιότερη Ανάρτηση Αρχική σελίδα